< > > خلیج فارس همیشه فارس < > <>
خلیج فارس همیشه فارس

PERSIAN GULF FOR EVER


   

نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱۱:٥٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

شورای همکاری خلیج فارس اول سپتامبر (10 شهریور) نشستی را با محوریت موضوع ایران و راه اندازی نیروگاه بوشهر برگزار خواهد کرد.
===================================================
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خبرگزاری آلمان،"عبدالرحمان العطیه" دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس شب گذشته در یک کنفرانس خبری اظهار داشت: وزیران امور خارجه کشورهای عضو شورای همکاری خلیج [فارس] اول سپتامبر (10 شهریور)در جده نشست برگزار خواهند کرد.

 

 

 

وی افزود: در این نشست تحولات فلسطین، تجاوزات اسرائیل، مذاکرات مستقیم سازش و تلاشها برای برقراری صلح در خاورمیانه، اوضاع عراق، لبنان، سومالی و سودان بحث و بررسی خواهد شد.

 

 

 

عطیه در ادامه گفت که ایران و راه اندازی نیروگاه بوشهر و موضوع هسته ای این کشور از دیگر موضوعاتی است که در این نشست بررسی خواهد شد.

 

 

 

عربستان سعودی، کویت، امارات، قطر، بحرین و عمان کشورهای اعضای شورای همکاری خلیج فارس هستند.








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

به گزارش عصر ایران، ولید طباطبایی در مقاله ای با عنوان "بوشهر... چرنوبیل خلیج ع رب ی" که در روزنامه الوطن به چاپ رسید در امنیت نیروگاه اتمی بوشهر نیز ابراز تردید کرد.

طباطبایی که بارها با انتقاد از کاربرد عبارت خلیج فارس ، مقامات کویتی را به باد انتقاد گرفته است در مطلب خود می نویسد: از این به بعد می بایست دستهایمان را روی قلبمان قرار دهیم و منتظر راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر باشیم. نیروگاهی که تنها 240 کیلومتر با سواحل کویت فاصله دارد. نیروگاهی که در ساحل خلیج (فارس) قرار دارد . دریایی که در همه زمینه های آب، غذا و کالاهای مختلف، منبع روزی ماست. این دریا همچنین تنها راه صادرات نفت ماست.

در ادامه این مطلب می خوانیم: اگر نیروگاه اتمی بوشهر، نشت کند. فقط خدا می داند که حیات و زندگی در کویت بلکه در همه کشورهای حاشیه خلیج (فارس) چگونه ادامه خواهد یافت. نیروگاه اتمی بوشهر در فضایی راه اندازی می شود که بسیار نگران کننده است. ایرانی ها طرح های هسته ای خود را بیشتر از اینکه بر پایه نیاز اقتصادی یا پیشرفت فناوری به پیش ببرند ، بر پایه جنجال های سیاسی جلو می برند.

طباطبایی اضافه می کند: ایرانی ها تلاش می کنند تا زنجیره ای از تاسیسات متنوع هسته ای را ایجاد کنند. برنامه هسته ای ایران در سایه تحریم فناوری غربی اجرایی می شود به همین دلیل ایرانی ها مجبور شدند تا از منابع مختلف تجهیزاتی را تهیه کنند. همچنین سران ایران برای راه اندازی طرح های هسته ای در سریع ترین زمان ممکن اعمال فشار می کنند. تخصص محدود ایرانی ها، تجهیزات غیرقابل اطمینان در اختیار آنها و تحریم فناوری غربی علیه ایران، محیط بسیار خطرناکی را ایجاد می کند و باعث می شود احتمالات خطرناکی درباره نشت هایی از تاسیسات هسته ای ایران مطرح شود که هزینه آن را در درجه نخست کویت باید بپردازد.

این نماینده سلفی در پارلمان کویت ادامه داد: این موضوع را نیز باید اضافه کنیم که یکی از سناریوهای مطرح شده برای نیروگاه اتمی بوشهر این است که اسرائیل از طریق مزدوران خود حادثه یا آتش سوزی در این نیروگاه ایجاد کند تا منجر به نشت رادیواکتیوی شود و در نتیجه سران ایران را در تنگنا قرار دهد و باعث شود آنها، برنامه هسته ای خود را متوقف کنند. البته اسراییل که 2000 کیلومتر از نیروگاه اتمی بوشهر فاصله دارد از نشت های نیروگاه بوشهر در امان خواهد بود لذا کشورهای عربی حوزه خلیج (فارس) به طور کلی و کویت به طور خاص می بایست اقدامات احتیاط آمیز خود را به کار گیرد.

طباطبایی اضافه می کند: تصور کنید نشت رادیواکتیوی در آب های خلیج (فارس) صورت بگیرد. این یعنی اینکه نمی توان آب خلیج (فارس) را برای خوردن، شیرین کنیم و از ماهیان آن استفاده کنیم . نفتکس ها و دیگر کشتی های به دریانوردی در خلیج (فارس) نخواهند پرداخت که در این صورت با محاصره اقتصادی کاملی روبه رو خواهیم شد. اثرات محیط زیستی این حادثه، سال های زیادی طول خواهد کشید زیرا خلیج (فارس) دریایی بسته ای است و آب آن تنها در مدت زمان طولانی تعویض می شود.

وی سپس خطاب به مقامات کویت می نویسد: به سرعت می بایست به دنبال جایگزین باشیم و اقدامات احتیاط آمیز را در نظر بگیریم. مثلا نیاز داریم خط لوله ای را برای صادرات نفت از کویت به دریای سرخ بکشیم. همچنین می بایست خط آهن را تا شهر "ینبع" عربستان در ساحل دریای سرخ یا منطقه خورفکان در دریای عمان بکشیم تا از این طریق به صادرات و واردات کالا بپردازیم.
اجرای این طرح ها نیاز به سالها زمان دارد اما متاسفانه مجبور به اجرای آنها خواهیم شد. ممکن است در نهایت هزینه هروله سران تهران به سمت سلاح هسته ای را کویت بپردازد... خدا خودش رحم کند!








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ٩:۱۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

دولت ایران در روز ۱۳ مرداد سال ۱۳۳۷ به دلیل تغییر نام خلیج فارس به خلیج عربی از سوی عراق و برخی دیگر از کشورهای عربی و انگلیس اعتراض خود را به دولت جدید عراق به رهبری قاسم که با یک کودتای نظامی بر سر کار آمده بود و تمایل به حرکت‌های آزادی خواهانه مصر به رهبری جمال عبدالناصر داشت، اعلام کرد.

همچنین دولت ایران در همان زمان در برابر این نام مجعول واکنش نشان داد و گمرک و پست ایران از قبول محموله‌هایی که به جای خلیج فارس نام خلیج عربی بر روی آن نوشته شده بود، خودداری کرد. ایران همچنین در مجامع و کنفرانس‌های بین‌المللی نیز در صورت به کار بردن این اصطلاح ساختگی از سوی نمایندگان کشورهای عرب واکنش نشان می‌داد. در این زمان بعضی از کشورهای عربی حتا اعتبار هنگفتی از محل درآمدهای کلان نفتی خود در اختیار بعضی از ماموران سیاسی در خارج می‌گذاردند تا با تطمیع مطبوعات خارجی نام مجعول خلیج عربی را به جای خلیج فارس رواج بدهند.

در نیمه نخست بهمن ماه سال ۱۳۷۰ سر ویراستار سازمان ملل متحد با اشاره به اعتراض‌های پیاپی نمایندگان ایران در آن سازمان به استفاده از نام ساختگی خلیج عربی در اسناد این سازمان از کارکنان سازمان ملل خواسته تا اعتراض دولت ایران را همیشه در نظر داشته باشند. کار به جایی رسید که در یازدهم شهریور سال ۱۳۷۱ هنگامی که حیدر ابوبکر العطاس نخست وزیر جمهوری یمن در اجلاس سران جنبش عدم تعهد که در جاکارتا پایتخت اندونزی برگزار می‌شد، از نام ساختگی خلیج عربی استفاده کرد، با اعتراض شدید نمایندگان ایرانی رو به رو شد. او سرانجام از نمایندگان ایران عذرخواهی کرد. و این کار را غیر عمد خواند.

اما واقعیت مطلب این است که خلیج فارس یک نام کهن تاریخی است که از بدو تاریخ بر روی این خلیج گذاشته شده‌است و انگیزه تلاش حساب شده‌ای که برای تغییر این نام به عمل می‌آید جز ایجاد فتنه و اختلاف بین کشورهای این منطقه نیست. همچنان که ژان ژاک پرینی نویسنده کتاب خلیج فارس اعتراف می‌کند. «ملت‌ها و قوم‌های بسیاری بر کرانه‌های خلیج فارس استیلا یافته و فرمانروایی کرده‌اند ولی روزگارشان سپری شده و منقرض شده‌اند. تنها قوم پارس است که با هوش و درایت خود همچنان پا برجا زیسته و میراث حاکمیت خود را تاکنون نگهداری کرده‌است.»








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

در بیست سال گذشته، مقالات و کتاب‌هایی که در دفاع از تغییر نام خلیج‌فارس در همین کشورهای تازه تأسیس، منتشر شده، بر سه موضوع استوار است:

  1. در سال ۱۷۶۲ «کارستن نیبور» نوشته‌است: سواحل خلیج‌فارس تابع دولت ایران نیست!
  2. «رودریک اوون» در کتاب «حباب‌های طلایی در خلیج عربی» نوشته‌است: در همه نقشه‌هایی که دیده‌ام، خلیج‌فارس در آنها ثبت شده‌، اما من با زندگی در بحرین دریافتم که ساکنان دو سوی این دریا عرب هستند، پس ادب حکم می‌کند که این دریا را «خلیج عربی» بنامیم.
  3. کشورهای عربی بیشتر از ایران هستند.
  4. فقط ایرانی‌ها آن آبراه را خلیج فارس می‌نامند.







نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ٩:٠٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

درباره نام خلیج فارس تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ میلادی هیچ گونه بحث و جدلی در میان نبوده و در تمام منابع اروپایی و آسیایی و آمریکایی و دانشنامه‌ها و نقشه‌های جغرافیایی این کشورها نام خلیج فارس در تمام زبان‌ها به همین نام یاد شده‌است.

اصطلاح «خلیج عربی» برای نخستین بار در دوره تحت قیمومت شیخ نشین‌های خلیج فارس توسط کارگزاران انگلیس و بطور ویژه از طرف یکی از نمایندگان سیاسی انگلیس مقیم در خلیج فارس به نام رودریک اوون در کتابی به نام حبابهای طلایی در خلیج عربی در سال ۱۹۵۸ نوشت که «من در تمام کتب و نقشه‌های جغرافیایی نامی غیر از خلیج فارس ندیده بودم ولی در چند سال اقامت در سواحل خلیج فارس متوجه شدم که ساکنان ساحل عرب هستند بنابر این ادب حکم می‌کند که این خلیج را عربی بنامیم» وی و فرد دیگری به نام سر چارلز بلگریو به قصد تفرقه بین ایران و کشورهای عرب این موضوع را مطرح کردند.

سر چارلز بلگریو که بیش از ۳۰ سال نماینده سیاسی و کارگزار دولت انگلیس در خلیج فارس بوده‌است، پس از بازگشت به انگلستان در سال ۱۹۶۶ کتابی درباره سواحل جنوبی خلیج فارس منتشر کرد و در آن نوشت که «عرب‌ها ترجیح می‌دهند خلیج فارس را خلیج عربی بنامند».[۶]

بلافاصله پس از انتشار کتاب سرچارلز بلگریو که نام قبلی سواحل جنوبی خلیج فارس یعنی «ساحل دزدان» را بر روی کتاب خود نهاده اصطلاح «الخلیج العربی» در مطبوعات کشورهای عربی رواج پیدا کرده و در مکاتبات رسمی به زبان انگلیسی نیز اصطلاح «عربین گولف» جایگزین اصطلاح معمول و رایج قدیمی «پرشین گلف» شد








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

خلیج فارس با نام بحر فارس مشخص شده است

آثار عرب زبان نیز بهترین و غنی‌ترین منابعی هستند که برای شناسایی و توجیه کیفیت تسمیه این دریا می‌تواند در این بررسی مورد استفاده قرار گیرد. در تمام منابع عربی تا قبل از سال ۱۹۵۸ خلیج فارس با نام بحر فارس و یا خلیج فارس ثبت شده‌است در این منابع و آثار از دریای فارس و چگونگی آن بیش از آثار فرهنگی موجود در هر زبان دیگری گفت و گو شده‌است. در آثار ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، یاقوت حموی، حمزه اصفهانی، ناصرخسرو قبادیانی، ابوریحان بیرونی، ابن بلخی و دیگرانی که اکثر آنان کتاب‌های خود را به زبان عربی نیز نوشته‌اند، و همچنین در آثار نویسندگان جدید عرب از نام «خلیج فارس» بدون کم و کاست یاد شده‌است.








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ٩:٠٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

در میان یونانیان باستان

یونانی‌های باستان این خلیج را «پرسیکوس سینوس» یا «سینوس پرسیکوس» که همان خلیج فارس است، نامیدند. از آنجا که این نام برای نخستین بار در منابع درست و معتبر تاریخی که غیر ایرانیان نوشته‌اند آمده‌است، هیچ گونه شائبه نژادی در وضع آن وجود ندارد. چنان که یونانیان بودند که نخستین بار، سرزمین ایران را نیز «پارسه» و «پرسپولیس» یعنی شهر یا کشور پارسیان نامیدند. استرابن جغرافیدان سدهٔ نخست میلادی نیز به کرات در کتاب خود از خلیج فارس نام برده‌است. وی محل سکونت اعراب را بین دریای سرخ و خلیج فارس عنوان می‌کند. همچنین فلاریوس آریانوس مورخ دیگر یونانی در کتاب تاریخ سفرهای جنگی اسکندر از این خلیج به نام «پرسیکون کیت» که چیزی جز خلیج فارس، نیست نام می‌برد.

البته جست‌وجو در سفرنامه‌ها یا کتاب‌های تاریخی بر حجم سندهای خدشه ناپذیری که خلیج فارس را «خلیج فارس» گفته‌اند، می‌افزاید. این منطقه آبی همواره برای ایرانیان که صاحب حکومت مقتدر بوده‌اند و امپراتوری آن‌ها در سده‌های متوالی بسیار گسترده بود هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی اهمیت خارق العاده‌ای داشت. آن‌ها از این طریق می‌توانستند با کشتی‌های خود به دریای بزرگ دسترسی پیدا کنند و به هدف‌های اقتصادی و نظامی دست یابند








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۸:٤۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۸٩

فهرست اسناد سازمان ملل درباره نام «خلیج فارس»

  • سند شماره ۶۱ نشست بیست و سوم سازمان ملل متحد در وین (۲۸ مارس تا ۴ آوریل ۲۰۰۶) با عنوان «رسمیت تاریخی، جغرافیایی و حقوقی نام خلیج فارس» [۱]
  • نقشه رسمی کمیسیون اقتصادی و اجتماعی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (سپتامبر ۲۰۰۷)[۳]
  • نقشه رسمی ایران، شماره ۳۸۹۱ چاپ سازمان ملل (ژانویه ۲۰۰۴)[۴]
  • نقشه رسمی غرب آسیا، شماره ۳۹۷۸ چاپ سازمان ملل (نوامبر ۱۹۹۸)[







نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱۱:٥٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

 

 

چشمکماهی های خوراکی خلیج فارس چشمک








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

شیخ‌نشین‌های خلیج فارس

با مرگ کریم خان زند و فرارسیدن سومین هرج و مرج در ایران که با درگیری‌های آقا‌محمدخان قاجار با روسیه در گرجستان همراه شد، انگلستان وضعیت خود را در خلیج پایدارتر کرد. انگلستان به بهانه‌ی مبارزه با برده‌فروشی و دریازنی امیران شارجه و رأس‌الخیمه را، که به قواسم یا جواسم مشهور بودند، طی جنگ‌هایی(1819-1808) به تسلیم شدن واداشت. سرانجام، جواسم در 22 دسامبر 1819، پرچم سفید تسلیم را برافراشتند و خود را تحت‌الحمایه(در پشتیبانی) بریتانیا قرار دادند. در آن زمان، فتحعلیشاه پادشاه ایران بود و بی‌لیاقتی او سبب شد که استعمار بریتانیا بتواند به همه هدف‌های استعماری خود برسد.








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٥٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

شکل‌گیری دولت عثمانی و کشورگشایی‌های عثمانی‌ها به کاهش ارتباط اروپایی‌ها با شرق انجامید، چرا که آن‌ها با سیطره بر ساحل دریای سیاه، مدیترانه و تسلط بر مصر و حجاز، نفوذ زیادی بر این راه بازرگانی پیدا کردند و از این رو، اروپائیان از دسترسی آسان به کالاهای چینی و ایرانی محروم شدند و باید هزینه‌ی زیادی می‌پرداختند. کشمکش‌های بین ایرانیان و عثمانی‌ها نیز بر ناامنی راه‌ها افزوده بود. از این رو، پرتغالی‌ها به فکر افتادند که با دور زدن آفریقا به خلیج فارس بیایند و کالاهای ایرانی و مروارید خلیج‌فارس را بخرند و آن‌ها را برای فروش به هند ببرند. سپس، ادویه و کالاهای هندی را از راه بندر گوا در ساحل هند، خریداری کنند و با دور زدن دوباره‌ی آفریقا به اروپا ببرند. بنابراین، دریانورد پرتغالی به نام آلبوکرک (Albuquerque)در سال 1507 میلادی برای رسیدن به این هدف به جزیره ‌ی هرمز وارد شد و آن جزیره از سال 1515 تا 1622 به اشغال پرتغالی‌ها درآمد.








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٤٦ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

پیشینه‌ی دریانوردی

پیشینه‌ی دریانوردی در خلیج فارس به گذشته‌های بسیار دور، دست‌کم دو هزار سال پیش از میلاد، می ‌ رسد. مردمان تمدن‌های سومر، آکاد، عیلام، همواره بین میان‌رودان(بین‌النهرین) و موهنجودارو در دره‌ی سند، از این راه دریایی در رفت و آمد بودند. کاوش‌ها و پژوهش‌های چند دهه‌ی کنونی نشان داده است که فینیقی‌ها، مردمانی آریایی‌نژاد که در سرزمین‌های ساحلی دریای مدیترانه(لبنان، بخش‌هایی از سوریه و فلسطین) زندگی می‌کردند، نخست در جزیره‌ها و سرزمین‌های پیرامون خلیج فارس زندگی و دریانوردی می‌کردند. پس از روی کار آمدن هخامنشیان در ایران، داریوش اول برای کشف سرزمین‌های تازه از دریانوردانی برجسته‌ی ایرانی، فینیقی و ساتراب‌های یونانی‌نشین امپراتوری پارس خواست که برای شناخت بیش‌تر آسیا و دیگر سرزمین‌ها به دریانوردی بپردازند. به نظر می‌رسد در زمان همین پادشاه بود که شناخت ایرانیان از خلیج فارس بیش‌تر شد.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

نام‌گذاری خلیج فارس

کهن‌ترین نام خلیج فارس، که در کتیبه‌های آشوری آمده است، نارمرتو (Nar-Merratu) به معنای دریای تلخ است که به شوری بسیار زیاد آب این دریا اشاره دارد. در تنگه‌ی هرمز کتیبه‌ای از داریوش اول (داریوش بزرگ) به دست آمده است که در آن به زبان پارسی باستان چنین مفهومی نوشته شده است:"دریایی که از پارس می‌رود." این خلیج را از زمان ساسانیان دریای پارس می‌گفتند. فلاویوس آریانوس، تاریخ‌نگار یونانی که در سده‌ی دوم پس از میلاد زندگی می‌کرده است، در آثار خود از این خلیج با نام پرسیکوس (persikon Karitas) یاد کرده که به معنای خلیج پارس است. استرابن، جغرافی‌دان یونانی، که در سده‌ی اول پس از میلاد می‌زیست، همین نام را به کار برده است. در کتاب‌های لاتین سده‌های میانه(قرون وسطی)، نام پرسیکوس سینوس (persicus sinus) یا پرسیکوم ماره (persicus mare) به کار رفته است. در دیگر زبان‌ها زنده‌ی دنیا نیز واژه‌ی پرسیکوس با دگرگونی اندک به کار رفته است.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

جزیره‌های خلیج‌فارس

خلیج فارس جزیره‌های بزرک و کوچک بی‌شماری دارد که برخی از آن‌ها مانند کیش، خارک و قشم از نظر اقتصادی بسیار مهم هستند و شمار زیادی از ایرانیان و مردمان دیگر در آن‌ها زندگی می‌کنند. برخی از این جزیره‌ها به دلیل نداشتن آب هم‌چنان بی سکنه هستند. در این چند ساله، سه جزیره‌ی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک به دلیل ادعای بی‌پایه‌ی دولت امارات متحده‌ی عربی درباره‌ی مالکیت بر آن جزیره‌ها، مورد توجه سیاست‌بازان و رسانه‌های غربی قرار گرفته‌اند.

استان بوشهر: جزیره‌ی ام‌الکرم، جزیره‌ی جبرین، جزیره‌ی خارک، جزیره‌ی خارکو، جزیره‌ی خان، جزیره‌ی شیخ کرامه، جزیره‌ی عباسک، جزیره‌ی شیف، جزیره‌ی فارس جزیره‌ی گرم، جزیره‌ی مناف، جزیره‌ی نخیلو و چند جزیره‌ی کوچک.

استان هرمزگان: جزیره‌ی ابوموسی، جزیره‌ی تنب بزرگ، جزیره‌ی تنب کوچک، جزیره‌ی سیری، جزیره‌ی قشم، جزیره‌ی کیش، جزیره‌ی لارک، جزیره‌ی لاوان، جزیره‌ی هرمز، جزیره‌ی هندورابی، جزیره‌ی هنگام، جزیره‌ی شتورا، جزیره‌ی شیخ اندرابی، جزیره‌ی فارورگان، جزیره‌ی مارو و چند جزیره‌ی کوچک.

استان خوزستان: جزیره‌ی بونه، جزیره‌ی دارا، جزیره‌ی قبر ناخدا، جزیره‌ی مینو و چند جزیره‌ی کوچک که گاهی زیر آب می‌روند.








نويسنده : M.Mohammadzade ; ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢ شهریور ۱۳۸٩

 

 

به مناسبت اعتراض ایران به جعل عنوان خلیج فارس در۵٢ سال پیش

 

خلیج فارس،از دوران باستان، فارس نام داشته است

گروه فرهنگ، هستی پود فروش - ۵٢ سال پیش در روز 13 مرداد ماه سال 1337 ایران به دلیل تغییر نام خلیج فارس به خلیج عربی از سوی عراق و برخی دیگر از کشورهای عربی و انگلیس اعتراض خود را به دولت جدید عراق به رهبری قاسم که با یک کودتای نظامی بر سر کار آمده بود و تمایل به حرکت های آزادی خواهانه مصر به رهبری جمال عبدالناصر داشت، اعلام کرد.
خلیج فارس نامی است به جای مانده از کهن ترین منابع، زیرا که از سده های قبل از میلاد سر بر آورده است، و با پارس و فارس - نام سرزمین ملت ایران - گره خورده است.

بر روی ادامه مطلب کلیک کنید